Silent waters

Soms vlieg ik over de wereld, soms zoom ik in. Wat ik probeer te vangen is het beeld achter het beeld, een soort intuitieve waarneming. Ik herinner me de angst van het diepdonker en de demonen daarin. Mijn landschappen zijn leeg, een soort dromen, gedroomde beelden. Ik laat verf in een vloeiende beweging over het doek gaan. Geen exacte details, maar suggesties van een onbekende wereld die iedereen herkent. Zachte apocalypsen. Rustige verlatenheid. Water is belangrijk. Ik speel met spiegelingen, waar een onbekende dimensie in zit die tegelijkertijd aanwezig en afwezig is. Een wereld in een wereld in een wereld.

Tapicerías de mis sueños

(Tapistries of my dreams)

Serie werken naar aanleiding van gebouwde maquettes uit afval. Als ik de wereld bekijk zie ik een oorverdovende hoeveelheid vervuiling: zeeën met plastic en olie, gaten in de ozonlaag, een niet te stuiten verwoesting

Landing-space

Ik vlieg altijd in mijn gedachten. Ik kijk door de ogen van een vlieg of een insect en vindt mijn Landing spaces. Zijn het echte plaatsen waar je kunt landen of wordt je verslonden als je er op neer daalt? Ik ben al heel lang bezig met die vraag. Als kind lag ik met mijn gezicht op de grond en maakte van grassprieten bomen. Verzon ik andere werelden. Door middel van nieuwe optische instrumenten kunnen we andere werelden zien. De microcosmos in ons lichaam vertoont opvallende gelijkenissen met de bergketens van Google earth. Ik speel met die visuele gegevens.